Martxoaren zortziko irakurketa

Emakume langileon egoerak okerreraegin du. eta itxuraz. datozenurteetan ere j oera hori nagusituko da. Izan ere. krisialdi ekonomikoa miseriaz eta biolentziaz betetakotestuingurua sortzen ari da. Gehienbat proletarizatzen ari diren masa zabalenbizi ereduari dagokionez. eta horrek.besteak beste. emakumelangileon aurkako indarkeria areagotzeko baldintzak handitu ditu. Aldi berean. burgesiak indarrean mantentzen dituen botere mekanismo ugariren eraginez (tarteanhipersexualizazioa areagotzen duenkultur industria indartsuaren bitartez). emakumea bigarrenmailako subjektu gisa eraikitzen da sozialki. kulturalki eta politikoki. eta horrek, besteak beste. zapalkuntza eta indarkeria normalizatzen ditu. Adierazgarria da zentzu horretanhipersexualizazioa bezalakoak ahalduntze femeninotzat hartu nahi izatea, izatez horrelakoak baitiraemakume langilearen egoera okertzendutenak. ondorio fisiko eta mental lazgarriak sortuz. Emakumeak kontsumosexualera bideratu nahiizatea berria ez den arren, egun duen onespenaeta hedadura aurrezikusi gabea da.


Miseria ekonomikoa eta lan baldintzen okertzea, sexu-esp lotazioa, emakumeen aurkakoindarkeria fisikoeta sinbolikoa zein sozialki debaluatutako lanen gaineko ardura;zapalkuntza egoera hori ez da aldatuko kontzientzia hartze soil bat dela eta, hortik probesten den asko baitago mundu honetan: enpresariak, emakume burgesak, industriaugaritako mafiak, senar autoritarioak... Instituzio kapitalistetako politiken bitartez ere ezin da errealitate hori bere osotasunean aldatu. Izan ere, egunerokotasunean pairatzen duguna egiturazkoa den errealitate baten ondorioak dira, eta instituzioetako genero politikak ondorio horien kudeaketara bideratzen dira. lnstituzio kapitalistetan parte hartzenduten pertsonen borondatetik harago, bankarien eta enpresarihandien menpeko instituzioak dira eta emakume langileen zapalkuntzatik baliatzen den sistemak ez ditu bereinstituzioak erabiliko zapalkuntza horren balizko gandipenerako. Hori horrela, politika feministen mugak argiak dira, feminismoa kulturalki inoiz baino hedatuago dagoen bitartean emakumearen aurkako biolentzia gordindu baino ez baita egin.


Era berean, azpimarratu beharra dago, emakume langilearen antolakuntza politiko iraultzailerako oztopoak nabarmenak direla. Hasieran aipatutakoaz gain, proletariotzaren askatasun politikoen ezabapena ere nabarmendu behar da. Azken urteetan burgesiaketengabe sortu du gero eta testuinguru autoritarioagoa, zeinak oztopatu eta ezabatu egiten dituen proletariotzaren antolakuntza iraultzaile independentea: salbuespen politikak, kontrol soziala, poliziaren jazarpena...


Martxoaren 8ak bere zentzua hartu zuenetik gaurdaino. emakume langileon askapen errealarekin bateraberau galdegiten duen programa politikoaren aldarrikapen eta borroka eguna ere izan da. Programa horrek sozialismoari egiten dio erreferentzia. zeinak zapalkuntza guztien gaindipenaren printzipioa jartzen duen erdigunean. Emakume langileon askapen erreala ez da etorriko parlamentuko alderdien eta politika instituzionalen aitortza formaletatik, klaserik gabeko gizartearen eraikuntzatik baizik. Hori, ordea, prozesubaten emaitza izango da eta antolakuntza iraultzaile independentea eskatzendu. Asko izan dira. eta dira. norabide horretan lan eskerga egin dutenak eta egiten dabiltzanak, tartean ltaiako militanteak, emakumea politikoki ahalduntzearen alde egindakohautu argiaren bidez, egunez egun baldintzak eraikitzen dituzte emakume langilearen aurkakoindarkeria oro borrokatu eta sistemarenerroko aldaketa gorpuzteko lana eginez. Horregatik. ltaiakEuskal Herriko herri eta eskualdeetan deitutako mobilizazioetan parte hartzekodeia luzatu nahi dugu. Soilik programa komunistaren bidez lortuko da emakume langilearen eta proletalgoaren emantzipazio erreala.